Welkom op de homepage van VluchtelingenWerk Schiedam

Deze site geeft meer informatie over onze organisatie, onze cliënten, onze werkzaamheden, het werken als vrijwilliger of stagiaire en laatste nieuwsfeiten. Blijven er toch nog vragen over, dan kunt u altijd contact met ons opnemen. Via de link “contact” kunt u ons een mail sturen. U krijgt dan zo spoedig mogelijk antwoord.

Ons laatste nieuws

25 jarig jubileum ( 25-04-2006 )

In mei 2005 bestond VluchtelingenWerk Schiedam 25 jaar. Dit is voor ons aanleiding om gedurende een jaar diverse activiteiten te ontwikkelen om de beeldvorming over vluchtelingen en vluchtelingenwerk positief te beïnvloeden. Via de link "kalender" kunt u lezen over onze geschiedenis en de activiteiten die we in ons jubileumjaar hebben gedaan of nog gaan doen.

Rubriek 25 jaar mensenwerk ( 25-04-2006 )

Hieronder kunt u de rubriek lezen van Ad Mostert, fractievoorzitter van de VVD in Schiedam, die verschenen is in het Nieuwe Stadsblad van 19 april 2006. Ter gelegenheid van het 25 jarig jubileum van VluchtelingenWerk Schiedam laat het Nieuwe Stadsblad in deze rubriek maandelijks mensen aan het woord die nauw bij vluchtelingenwerk betrokken zijn.

Met hoofd en hart

Mensen kunnen goede reden hebben om asiel, bijvoorbeeld in Nederland, aan te vragen. Geven wij deze mensen een verblijfsvergunning, dan heten ze vanaf dat moment vluchteling.

Het is een teken van beschaving dat door middel van VluchtelingenWerk Schiedam inwoners van deze stad de verantwoordelijkheid nemen om naar vermogen deze vluchtelingen te helpen in te burgeren of hen in ieder geval te ondersteunen bij hun tijdelijke verblijf.

Ik werk vanaf 1983 in het voortgezet onderwijs in Rotterdam. Daar heb ik veel kinderen van families uit Chili, Polen, voormalig Joegoslavië en Iran in de klas gehad. Sommigen zijn in Nederland gebleven, velen zijn teruggekeerd. De keuze voor Nederland was lang niet altijd overwogen. Men wilde weg uit eigen land en koos voor het Westen.

Sommigen vinden dat hen het leven in eigen land onmogelijk wordt gemaakt, omdat zij geen bestaan kunnen opbouwen. Hebben deze mensen reden om zich als asielzoeker bij ons te melden? Zij vinden van wel, en dat kan ik me goed voorstellen. Onze maatschappij vindt in toenemende mate van niet, en ook daarin kan ik me vinden.

Toch zijn zij met velen in Nederland, soms jaren in afwachting van het besluit of zij mogen blijven. Daaruit ontstaan schrijnende situaties. Ik ken kinderen van asielzoekers die onvervalst Rotterdams spreken, niets meer met hun moederland hebben, maar ook geen toekomst in Nederland.

Het is een merkwaardig dilemma, waarin we onszelf hebben geplaatst. We vinden dat de ouders op ongeldige of niet meer geldige gronden in Nederland verblijven, maar hebben zo lang over dat oordeel gedaan dat de kinderen van deze asielzoekers inmiddels nieuwe Nederlanders zijn geworden.

Het is onze verantwoordelijkheid om daarin met hart en hoofd duidelijke keuzes te maken.